Επίσκεψη στο Τόκιο (Tokyo Story)
Σενάριο: Kogo Noda και Yasujiro Ozu
Παραγωγός: Τακέσι Yamamoto Φωτογραφία: Yushun Atsuta
Σχεδιασμός παραγωγής: Tatsuo Hamada
Μουσική: Kojun Saito
Πρωταγωνιστούν:
Chishu Ryu ως Shukichi Hirayama
Chieko Higashiyama ως Tomi
Setsuko Hara ως Noriko
Haruko Sugimura ως Shige Kaneko, So Yamamura ως Koichi Hirayama
Kuniko Miyake ως Fumiko, Kyoko Kagawa ως Kyoko
Eijiro Tono ως Sanpei Numata, Nobuo Nakamura ως Kurazo Kaneko
Shiro Osaka ως Keizo Hirayama, Hisao Toake ως Osamu Hattori
Σκηνοθεσία: Yasujiro Ozu
Cult.Ale: Μετάφραση και διόρθωση συγχρονισμού.
Το τρένο φθάνει στην Osaka στις 6:00
Ο Keizo θα έχει τελειώσει τη δουλειά του μέχρι τότε.
Αν πήρε το τηλεγράφημα μας, θα πρέπει να είναι στο σταθμό
- Το πρωινό σας, Μητέρα - Ευχαριστώ
Φεύγω τώρα
Δεν χρειάζεται να'ρθεις στο σταθμό αν έχεις δουλειά στο σχολείο
Έχω χρόνο.
- Είσαι σίγουρη; - Θα σας δω στο σταθμό.
- Έχω βάλει τσάι στο θερμός, Μητέρα - Ευχαριστώ
- Θα σας δω αργότερα. - Τα λέμε.
Τα λέμε αργότερα.
Γεια!
Έχεις το μαξιλάρι του αέρα;
Δεν στο έδωσα;
Δεν είναι εδώ.
- Είμαι σίγουρος ότι στο έδωσα. - Σίγουρα;
Καλημέρα!
Καλημέρα.
- Σήμερα φεύγετε για το Tokyo; - Ναι, με τρένο το απόγευμα.
- Μάλιστα... - Θα δούμε όλα τα παιδιά μας
Θα σας περιμένουν με ανυπομονησία.
Θα έχετε τον νου σας στο σπίτι όσο λείπουμε, ε;
Φυσικά. Να περάσετε καλά.
Είστε τυχεροί που έχετε τέτοιους γιους και κόρες.
Ναι, θα δούμε πώς θα τα πάμε.
- Και είναι μια υπέροχη μέρα. - Είμαστε πολύ τυχεροί.
- Λοιπόν, σας εύχομαι καλό ταξίδι. - Ευχαριστώ
- Δεν μπορώ να βρω το μαξιλάρι. - Εκεί πρέπει να είναι.
- Α, εδώ είναι. - Το βρήκες;
Το βρήκα.
Doctor Hirayama Παιδίατρος
Μην κάνεις το δωμάτιο άνω κάτω, Isamu
Γύρισα!
Καλώς τον!
Ήρθαν ο παππούς και η γιαγιά;
Θα είναι εδώ σε λίγο.
Μαμά!
Γιατί έβγαλες έξω το γραφείο μου;
Για να κάνω χώρο για τον παππού και την γιαγιά.
Κι έβγαλες το γραφείο μου;
Χρειάζονται χώρο για να κοιμηθούν.
Πού θα διαβάζω για τις εξετάσεις μου;
Όπου θέλεις...
Και... πού θα κάνω τα μαθήματά μου;
- Πού, μαμά; - Σιωπή.
- Συνήθως δεν ανοίγεις βιβλίο. - Ανοίγω!
Όχι!
Ώστε δεν χρειάζεται να μελετήσω;
- Αυτό με βολεύει μια χαρά... μια χαρά! - Σταμάτα, Minoru!
Ήρθαν.
Καλώς ήρθατε.
Περάστε.
- Καλώς ήρθατε. - Περάστε.
Περάστε.
Από εκεί.
Πρέπει να είστε κουρασμένοι. Κοιμηθήκατε στο τρένο;
Ναι, πολύ καλά.
Ελάτε, καθίστε εδώ.
Καλώς ήρθατε.
Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σας είδα.
Πολλές ευχαριστίες για τη φιλοξενία.
- Πάει πολύ καιρός, μητέρα. - Ναι, πράγματι.
Είναι υπέροχο που σας βλέπω.
- Είναι η αδελφή μας Kyoko καλά; - Πολύ καλά, ευχαριστώ.
- Φροντίζει το σπίτι; - Ναι.
Περίμενε, Fumiko.
Σας έφερα κάτι.
Κράκερ ρυζιού. Είναι πολύ νόστιμα.
- Σας ευχαριστώ πολύ. - Η μητέρα τα λατρεύει.
Να τα σερβίρω;
Σ' ένα μπολ.
- Αυτό κάνει; - Τέλεια, τέλεια.
Η Noriko πήγε στο σταθμό;
Όχι, δεν πήγε. Της το είπα όταν έφταναν.
- Αναρωτιέμαι τι συνέβη; - Τα σερβίρεις αυτά;
Minoru; Isamu; Τι κάνετε;
Ελάτε μαζί μου.
Ο παππούς κι η γιαγιά σας...
Έχετε μεγαλώσει τόσο.
- Ο Minoru πάει γυμνάσιο. - Ναι.
- Και πόσο χρονών είσαι, Isamu; - Πόσο χρονών είσαι;
Πόσο χρονών;
Το μπάνιο είναι έτοιμο... όποτε θέλετε.
- Θέλετε ένα μπάνιο, πατέρα; - Εντάξει...
- Θέλετε ν' αλλάξετε, μητέρα; - Θα φέρω ένα ελαφρύ κιμονό...
Είμαι εντάξει, Fumiko.
Θα κάνω μπάνιο.
Θα το πάρω εγώ.
Από εδώ.
Είδατε τον Keizo στην Osaka;
Ναι, του έστειλα τηλεγράφημα και μας συνάντησε.
- Είναι καλά; - Ναι.
Σας έστειλε ένα δώρο.
Δεν πειράζει, μητέρα, μου το δίνετε αργότερα.
- Έχεις πετσέτα, πατέρα; - Ναι, ναι.
Με την άνεσή σας.
- Τι θα φάνε; - Δεν ξέρω...
- Γεια σου, αδελφέ; - Τι;
Τι θα 'λεγες για σουκιγιάκι;
Ναι, μια χαρά.
Κι ίσως λίγο sashimi;
Το σουκιγιάκι αρκεί.
Υπάρχει αρκετό.
Noriko, εδώ είναι. Έλα μέσα!
- Καλώς την. - Άργησα πολύ!
- Πήγες στο σταθμό; - Όταν έφτασα εκεί, είχαν φύγει.
- Είναι για σένα - Αχ, σας ευχαριστώ
- Πέρασε. - Καλώς την.
- Συγγνώμη που άργησα. - Είναι επάνω.
Θα πάω να πω ένα γεια.
Καλώς ήρθατε.
Είναι υπέροχο που σε βλέπουμε.
Είχες πολύ δουλειά;
Όχι, αλλά όταν τελείωσα, ήταν ήδη πολύ αργά.
Δεν χρειαζόταν να ρθεις. Μπορούσαμε να βρεθούμε αύριο.
Εργάζεσαι στην ίδια εταιρεία;
- Δύσκολα θα τα βγάζεις πέρα. - Καθόλου.
- Το μπάνιο σας είναι έτοιμο, Πατέρα! - Έρχομαι!
- Θα το κάνω εγώ, μητέρα. - Είμαι μια χαρά.
Είμαστε στο Tokyo. Είναι σαν όνειρο.
Πάντα πίστευα ότι το Tokyo ήταν τόσο μακριά...
... αλλά μόλις χθες ήμασταν στο Onomichi, και τώρα μαζί σας.
Χαίρομαι που είμαι ζωντανή για να δω τόσες αλλαγές.
Αλλά κι οι δυό σας δεν έχετε αλλάξει καθόλου.
Φυσικά κι έχουμε αλλάξει, είμαστε ένα ζευγάρι γέρων τώρα.
Μητέρα;
Τι συζητάτε οι δυό σας; Πάμε κάτω.
Μητέρα, είμαι σίγουρη ότι ψηλώνεις.
Πώς θα μπορούσα;
Αλήθεια, έχετε ψηλώσει. Κι έχετε βάλει βάρος.
Όταν ήμουν παιδί, ήταν τόσο μεγαλόσωμη..
...που ντρεπόμουν τους συμμαθητές μου.
- Κάποτε, έσπασε μια σχολική καρέκλα. - Μη λες ψέματα!
Η καρέκλα ήταν ήδη σπασμένη.
- Ακόμα το πιστεύεις; - Φυσικά!
Δεν πειράζει. Ας κατέβουμε.
- Να μαζέψω κι αυτό; - Ναι.
- Κι αυτό; - Όχι, ας το αφήσουμε.
Δρόσισε λίγο.
- Κάνει πολλή ζέστη στο Onomichi; - Πάρα πολλή ζέστη.
Μητέρα, πώς είναι η O-Ko;
Γεννήθηκε κάτω από άτυχο αστέρι, η καημένη.
Έμεινε χήρα, παντρεύτηκε ξανά την περασμένη άνοιξη...
... και πήρε το παιδί της μαζί της στο Kurashiki.
Αλλά δεν είναι ευτυχισμένη.
Αλήθεια;
Πατέρα, πώς λεγόταν ο φίλος σου που δούλευε στο συμβούλιο;
Εννοείς τον Mihashi; Πέθανε.
- Εδώ και καιρό, έτσι δεν είναι; - Σωστά.
Θυμάστε τον Hattori;
Στον στρατιωτικό τομέα;
Τον θυμάμαι.
- Ζει στο Tokyo τώρα - Σωστά;
- Θά 'θελα να τον επισκεφθώ. - Πού μένει;
Κάπου στην περιοχή Daito. Έχω τη διεύθυνση του.
Εντάξει...
Τακτοποιηθήκατε; Ναι, ευχαριστώ πολύ.
Noriko, δώρο από τον Keizo.
Ω, σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ
- Συγνώμη, γιαγιά... - Τίποτα, Fumiko.
Θα βγείτε αύριο, έτσι δεν είναι;
Είναι Κυριακή κι έτσι θα τους πάω μια βόλτα.
- Φεύγουμε, Νορίκο; - Ας φύγουμε μαζί.
- Ευχαριστώ - Ευχαριστώ
- Ευχαριστώ που ήρθατε - Ευχαριστώ για το δείπνο, αδελφέ.
- Συγγνώμη, είναι τόσο αργά - Θα σε δω σύντομα, πατέρα.
- Ευχαριστώ - Ευχαριστώ
Θα είμαστε μια χαρά, Fumiko.
- Ευχαριστώ για τη φιλοξενία. - Ευχαριστώ για το δείπνο.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Θα είστε κουρασμένος, πατέρα.
Μητέρα, δε θέλετε να ξαπλώσετε;
Να πάμε για ύπνο, τότε;
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Θα φέρω λίγο νερό.
- Είστε κουρασμένοι. - Όχι ιδιαίτερα.
Είμαι ευτυχής που είναι όλοι καλά.
Είμαστε επιτέλους εδώ.
Ποιο μέρος του Tokyo είναι εδώ;
- Προάστια. - Υποθέτω.
Είναι πολύ μακριά απ'το σταθμό.
Περίμενα ότι θα έμεναν πιο κεντρικά.
- Από εδώ; - Ναι
Ο Koichi ήθελε να μετακομίσει πιο κεντρικά.
Αλλά δεν είναι εύκολο.
URARA ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΚΑΛΛΟΝΗΣ
Πόσο καιρό θα μείνουν στο Tokyo οι γονείς σου;
Τέσσερις ή πέντε ημέρες. Δώσε μου αυτό.
- Να πηγαίναμε, να τους δούμε; - Δε χρειάζεται. Θα έρθουν εδώ.
Να τους πήγαινα στο θέατρο...
Δε χρειάζεται ν' ανησυχείς γι' αυτούς.
Νοστιμότατα, αυτά τα φασόλια.
Ποια είναι τα σχέδιά τους για σήμερα;
Μη φας όλα τα φασόλια.
Θα τους γυρίσει στα αξιοθέατα ο αδερφός μου.
Έτσι δε χρειάζεται να ανησυχείς.
Kiyo, έλα να φας.
Να είστε φρόνιμοι με τον παππού και τη γιαγιά.
- Μ' ακούτε; - Ναι.
Καθίστε.
- Πότε θα είναι έτοιμοι; - Σύντομα.
Πήγαινε επάνω και ρώτα αν είναι έτοιμοι.
- Είστε έτοιμοι; - Έτοιμοι.
- Συγνώμη που περιμένατε. - Πάμε, τότε.
Έρχονται.
Πού θα φάτε μεσημεριανό;
Σε εστιατόριο σε πολυκατάστημα.
- Θ' αρέσει στα παιδιά. - Ωραία.
Στον Isamu αρέσουν αυτά τα "παιδικά γεύματα".
Με συγχωρείτε...
- Πώς είναι; - Δεν καλυτερεύει.
- Έχει όρεξη; - Πίνει μόνο κρύα υγρά.
- Έπεσε ο πυρετός του; - Είναι ακόμα 39.
Καλύτερα να τον δω.
Ευχαριστώ. Λυπάμαι που χαλάω την Κυριακή σας.
Είναι αποστειρωμένες οι σύριγγες; Πρέπει να δω έναν ασθενή.
Ναι;
Πατέρα, πρέπει να δω έναν ασθενή.
- Μάλιστα. - Συγγνώμη.
- Δεν πειράζει. - Μπορεί ν'αργήσω.
Εντάξει.
- Θα σας δω αργότερα. - Πρόσεχε.
- Δεν είσαι έτοιμος; - Όχι ..
- Μπορεί ν'αργήσω. - Τι θα γίνει με τους γονείς σου;
Να τους βγάλω εγώ;
Δεν μπορείς ν' αφήσεις το σπίτι. Θα πάμε την επόμενη Κυριακή.
Πολύ καλά. Θα σας δω αργότερα.
- Πού πάειι ο μπαμπάς; - Να δεί έναν ασθενή.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν πειράζει. Ο καλός γιατρός δεν έχει στιγμή ελεύθερη.
Είναι πολύ αφοσιωμένος.
Μαμά δεν θα πάμε; Είναι άδικο!
Δε γινόταν αλλιώς. Ένας ασθενής τον χρειάζεται.
Είναι άδικο!
- Θα πάτε άλλη φορά. - Είναι άδικο!
Φρόνιμα, Minoru!
- Είπες ψέματα! - Τι τρόπος είναι αυτός!
- Έλα εδώ - Δεν έρχομαι!
- Είναι παλιόπαιδα - Τ' αγόρια πρέπει νά 'ναι ζωηρά.
Τώρα, ησυχάστε.
Είναι άδικο!
Θα πάτε άλλη φορά.
Πάντα λέτε "άλλη φορά" και ποτέ δεν πάμε!
Δε γινόταν. Ο μπαμπάς έπρεπε να πάει.
- Πάντα αυτό λες! - Μην είσαι παράλογος.
- Δεν είναι δίκαιο! - Δεν είναι δίκαιο!
- Τι; Είσαι φρικτός.
- Θα το πω στον μπαμπά σου. - Να του το πεις!
- Να το θυμάσαι αυτό! - Δεν με νοιάζει!
- Τι συμβαίνει; - Ω, τίποτα...
Έλα, Isamu, έλα βόλτα με τη γιαγιά.
- Δεν θα ρθεις κι εσύ, Minoru; - Minoru...
- Έλα, λοιπόν - Θα είναι ωραία με τη γιαγιά, Isamu.
Πάμε.
Σίγουρα δεν θέλεις να ρθεις, Minoru;
Ευχαριστώ.
Minoru, πήγαινε μαζί τους.
- Δεν πάω! - Όπως θέλεις...
Τα λέμε αργότερα.
Εδώ είσαι.
Ευχαριστώ.
- Τι συμβαίνει με τον Minoru; - Είναι πολύ πεισματάρης.
Κι ο πατέρας του ίδιος ήταν.
Ήθελε να γίνεται πάντα το δικό του.
Κρίμα που έτυχε τώρα είστε εδώ.
Ω, δεν πειράζει.
Θα πάμε την άλλη Κυριακή.
Ευχαριστώ.
Σκεφτόστε να μείνουμε και με τη Shige μερικές μέρες.
Εκεί επάνω είναι.
Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις, Isamu;
Γιατρός, όπως ο μπαμπάς σου;
Όταν γίνεις γιατρός, αναρωτιέμαι πού θα είμαι;
Καλώς τον.
Γεια.
- Είχες μια κλήση. - Από ποιον;
- Ο Enomoto για εκείνη την υπόθεση. - Το θέμα έχει κανονιστεί.
- Πού είναι οι δικοί σου; - Είναι επάνω.
Τους αγόρασα γλυκά από την Asakusa.
Δοκιμάστε ένα, είναι νοστιμότατα.
Είναι ακριβά και δεν τα περιμένουν.
Νόστιμα, ε;
Ναι, αλλά δε χρειαζόταν να ξοδευτούμε γι' αυτούς.
Κράκερς ρυζιού, τους έφταναν.
Μα χθες τους δώσαμε κράκερς ρυζιού.
Ναι, αλλά τους αρέσουν.
Θα τους πάς κάπου αύριο;
Αύριο; Φοβάμαι πως δεν μπορώ.
- Έχω να εισπράξω λογαριασμούς. - Ναι;
Είχα την ελπίδα να τους πήγαινε ο αδελφός μου.
- Τι λές για σινεμά; - Τι έργα έχει;
- Παίζονται πολλά το απόγευμα. - Είναι κατάλληλα γι' αυτούς;
Ακόμα δεν έχουν δει τίποτα από το Tokyo.
Είναι κρίμα να μην κάνουν μια βόλτα.
Το ξέρω, αλλά ποιος έχει το χρόνο να τους πάει;
- Είσαι απασχολημένη; - Ω, γύρισες.
- Ορίστε. - Α, σ' ευχαριστώ.
- Τι δουλειά σας έβαλαν! - Τίποτε.
- Ο πατέρας; - Απλώνει τα ρούχα.
Λέω να πάμε στα λουτρά.
Πατέρα; Πατέρα!
Πάμε στα δημόσια λουτρά.
Καλώς ήρθατε στο σπίτι
Πάμε στα λουτρά;
- Και μετά παίρνουμε παγωτό. - Α, σ' ευχαριστώ.
Εντάξει, πάμε.
- Πάμε στα λουτρά. - Εντάξει.
- Τα λέμε αργότερα. - Γεια.
Τα λέμε αργότερα.
Μητέρα, πάρε τα παλιά μου σανδάλια
Αλήθεια; Ευχαριστώ.
Εδώ.
Γεια σας. Yoneyama & Co;
Μπορώ να μιλήσω στην Noriko Hirayama; Ευχαριστώ.
Α, Noriko; Εγώ είμαι.
Δεν ήταν τίποτε.
Άκου, θέλω μια χάρη.
Έχεις καθόλου ελεύθερο χρόνο αύριο;
Ο πατέρας κι η μητέρα δεν έχουν δει ακόμη τα αξιοθέατα του Tokyo.
Θα μπορούσες αύριο να τους βγάλεις έξω;
Ξέρω. Θα'πρεπε να τους βγάλω εγώ, αλλά έχω πολλή δουλειά στο μαγαζί.
Ξέρω, λυπάμαι.
Αλήθεια;
- Ευχαριστώ - Καθόλου
Περίμενε μια στιγμή, θα πρέπει να δώ...
- Συγγνώμη, που τόσο ξανικά... - Τι θέλεις;
- Μπορώ να έχω ρεπό αύριο; - Εντάξει.
- Ευχαριστώ. - Τι γίνεται με τη σύμβαση αλουμινίου;
Θα την τελειώσω σήμερα.
Γεια. Συγνώμη που περίμενες.
Θα περάσω στις 9, αύριο το πρωί.
Καθόλου.
Δώσε τις καλύτερες ευχές μου στη μητέρα και τον πατέρα σου.
Μέχρι αύριο, τότε.
Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στο Tokyo.
Ας παρακολουθήσουμε την ένδοξη ιστορία αυτής της μεγάλης πόλης.
Στα δεξιά σας, το Αυτοκρατορικό Παλάτι, πρώην Κάστρο Chiyoda.
Χτίστηκε πριν 500 χρόνια από τον Άρχοντα Dokan Ota.
Το ήρεμο περιβάλλον του μέσα στο πράσινο των πεύκων και μια μεγάλη τάφρος...
...βρίσκονται σε έντονη αντίθεση με το θόρυβο της μεγαλούπολης.
Το σπίτι του Koichi είναι προς αυτή την κατεύθυνση.
- Και της Shige; - Προς τα εκεί, νομίζω.
- Και το δικό σου; - Σε αυτή την κατεύθυνση.
- Είναι πάνω από εκεί. - Μάλιστα.
Ελπίζω να ρθειτε στο σπίτι μαζί μου αργότερα.
Ποιος είναι;
- Εγώ. - Γύρισες νωρίς σήμερα.
- Η Miko κοιμάται; - Μόλις ξάπλωσε.
- Έχεις λίγο σακέ; - Σακέ;
- Τα πεθερικά μου είναι εδώ. - Νομίζω ότι έχω λίγο.
- Αυτό έχω μόνο. Φτάνει; - Ωραία. Ευχαριστώ.
Πού βγάλατε αυτή τη φωτογραφία;
Στην Kamakura. Ένας φίλος την τράβηξε.
- Μάλιστα. - Πότε έγινε αυτό;
Ένα χρόνο πριν πάει φαντάρος.
Η χαρακτηριστική του στάση.
Γερμένο το κεφάλι...
Πάντα έτσι στεκόταν.
- Τι είναι; - Να δανειστώ ένα ποτηράκι;
Μα, βέβαια.
Ορίστε. Θέλεις κι απ' αυτά; Είναι πολύ νόστιμα.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη που σ'ενοχλώ.
Noriko, Μη μπαίνεις στον κόπο.
Είναι εντάξει, κανένα πρόβλημα.
Σ' ευχαριστούμε πολύ για σήμερα.
Καθόλου. Και οι δυό σας θα πρέπει να εξαντληθήκατε.
Όχι, είδαμε τόσα μέρη, χάρη σε σένα.
Συγγνώμη που έπρεπε να'σαι μαζί μας όλη την ημέρα.
Φυσικά όχι.
- Πρέπει να έχεις πολλή δουλειά. - Όχι τόσο πολλή.
Είναι μικρή εταιρεία με λίγη δουλειά κι έτσι μπορώ να παίρνω ρεπό.
Άρα, είμαστε τυχεροί.
Παρακαλώ...
Εντάξει...
Και με άδειο στομάχι, είναι πολύ...
Είναι καλής ποιότητας.
Σας αρέσει το σακέ, πατέρα;
Ω, ναι, πάρα πολύ όταν ήταν νέος.
Αν μας τελείωνε στο σπίτι...
... έτρεχε να βρει τη νύχτα, ό,τι ώρα και να'ταν.
Όταν γεννούσα γιο...
...προσευχόμουν να μη γίνει πότης.
Ο Shoji έπινε;
- Ναι, έπινε. - Ώστε έτσι;
Συχνά πήγαινε για ποτό μετά τη δουλειά...
κι έφερνε φίλους, που είχαν χάσει το τελευταίο τρένο.
- Αλήθεια; - Τράβηξες τα ίδια με μένα.
Ναι... αλλά τώρα είναι πολύ αγαπημένη θύμηση.
Πόσο αληθινό.
Φτωχέ Shoji, έζησε τόσο μακριά...
...νιώθω να'ναι ακόμα, κάπου, ζωντανός.
Ο πατέρας του συχνά λέει να μην είμαι τόσο ανόητη.
Είναι νεκρός. Πάνε 8 χρόνια που τέλειωσε ο πόλεμος.
Το ξέρω, αλλά δεν αλλάζει...
Ήταν τόσο πεισματάρης, σαν αγόρι.
Θαι πέρασες δύσκολες μέρες μαζί του.
Δεν είναι έτσι...
Μετά πέθανε. Φτωχή Noriko.
Ναι;
- Συγγνώμη που περιμένατε. - Ευχαριστώ.
Δεν είναι πολλά, αλλά...
- Ορίστε, μητέρα. - Ευχαριστώ.
- Σερβιριστείτε. - Πολύ καλά. Ευχαριστώ πολύ.
- Άργησαν. - Θα γυρίσουν σύντομα.
Πόσο σκοπεύουν να μείνουν;
- Σου είπαν τίποτα; - Όχι ..
Άκου, αδελφέ...
... σκεφτόμουν, μπορείς να βάλεις μέχρι 3.000 γιεν;
- Για ποιο λόγο; - Θα βάλω άλλα τόσα
2.000 γιεν πρέπει να φτάνουν.
- Όχι, 3.000 γιεν ο καθένας. - Για ποιο λόγο;
Μπορούμε να τους στείλουμε σε θερμές πηγές.
Είμαστε κι οι δυό πολύ απασχολημένοι για να τους τριγυρίσουμε.
Δε γίνεται να τους φορτώνουμε στη Noriko.
- Τι σκέφτεσαι; - Δεν είναι κακή ιδέα...
Ξέρω ένα ξενοδοχείο στο Atami, καθόλου ακριβό.
- Ας τους στείλουμε εκεί. - Θα μείνουν ευχαριστημένοι.
Ωραία...
Ανησυχούσα πόσο θα μας κοστίσουν. Αλλά 3.000 είναι εντάξει.
Φυσικά, το Atami θα μας βγει πολύ φθηνότερο.
Αγαπητέ;
Τι είναι;
Σχεδιάζουμε να στείλουμε τους γέρους μας στο Atami spa.
Πολύ καλή ιδέα.
Να μπορούσα να τους γυρίσω... αλλά είμαι τόσο απασχολημένος.
- Ώστε συμφωνείς; - Απολύτως. Είναι εξαιρετική ιδέα.
Ας το κάνουμε, τότε.
- Εδώ δεν μπορούμε να τους γυρίζουμε. - Έχεις δίκιο.
Το Atami είναι καλή ιδέα.
Αντί να περιπλανιόνται στο Tokyo...
...θα χαλαρώσουν στις θερμές πηγές.
- Οι γέροι μας θα το λατρέψουν; - Έχεις δίκιο.
Πάντως, άργησαν.
- Ίσως είναι στο σπίτι της Noriko. - Ναι, ίσως.
Δεν έχω ρθει ποτέ σε ιαματικές πηγές.
Τους βάλαμε σε επιπλέον έξοδα.
Δεν είναι ωραία, όμως;
Να σηκωθούμε νωρίς αύριο για μια βόλτα στην παραλία.
Ας το κάνουμε.
Το τοπίο εδώ γύρω υποτίθεται ότι είναι όμορφο.
- Αυτό μου είπε η καμαριέρα. - Αλήθεια;
Η θάλασσα είναι τόσο ήρεμη.
- Συγνώμη που περιμένατε. - Τα noodles έχουν φτάσει.
- Ποιο είναι το στοίχημα; - Το δέχτηκες;
- Αυτό δεν μου ταιριάζει. - Καθόλου άσχημα, καθόλου.
- Εκεί είσαι. - Θα πάρω, θα πάρω.
- Έτοιμοι! - Έτοιμοι;
- Το πέταξες αυτό; - Ναι, το πέταξα.
Είμαι έξω.
Πώς κάνεις έτσι, ηλίθιε;
Μ'αυτό φθάνουμε τα 1.632.
Μας διέλυσαν!
Κάνουν τόσο θόρυβο.
Αναρωτιέμαι πόσο αργά είναι.
Βράδιασε!
Τί συμβαίνει;
Δεν κοιμήθηκα καλά χθες το βράδυ. Εσύ;
Μα κοιμήθηκες καλά.
Όχι, δεν έκλεισα μάτι.
Έτσι λές, αλλά κοιμήθηκες βαθειά.
Αλήθεια;
Το μέρος είναι για νέους.
Έχεις δίκιο.
Έι, τι γίνεται με τους νιόπαντρους; Έκαναν πολύ θόρυβο!
Νομίζεις ότι πραγματικά είναι σε μήνα μέλητος;
Αυτός σηκώθηκε το πρωί, κι αυτή χουζούρευε στο κρεβάτι.
Αυτός είναι ανόητος.
Άκουσα να της λέει Είσαι όλη δική μου! Αυτιά, μάτια, στόμα, όλα δικά μου!
Μια γυναίκα σαν κι αυτήν!
Αναρωτιέμαι πώς τα πάει μόνη της η Kyoko.
Να γυρίσουμε σπίτι;
Νιώθεις κιόλας νοσταλγία;
Εσύ νιώθεις νοσταλγία, έτσι δεν είναι;
Έχουμε δει το Tokyo, έχουμε δει to Atami.
- Πάμε στο σπίτι; - Πολύ καλά, πάμε στο σπίτι.
Τι έγινε;
Ένιωσα ελαφρά ζάλη. Είμαι μια χαρά τώρα.
Δεν κοιμήθηκα πολύ καλά. Πάμε.
Να τα τραβήξουμε πίσω; Θα σας ταίριαζε.
Νομίζεις;
Έχετε ένα υπέροχο ντεκολτέ
Στ' αριστερά ίσια, στα δεξιά κυματιστά.
- Θα το δοκιμάσω την άλλη φορά. - Ενισχύει την προσωπικότητά σας.
Kiyo, δώσε μου ένα άλλο περιοδικό. Και σπίρτα.
- Καλώς ήρθατε. - Γυρίσαμε.
Τι; Τόσο σύντομα;
- Καλησπέρα. - Γιατί δεν μείνατε περισσότερο;
- Τι συνέβη; - Λοιπόν...
Καλησπέρα.
- Ποιοι είναι αυτοί; - Φίλοι από την επαρχία.
Kiyo, συνέχισε εσύ.
Τι έγινε; Γυρίσατε τόσο σύντομα.
- Πώς ήταν στο Atami; - Ναι, μας άρεσαν τα θερμά λουτρά.
Και το δωμάτιο μας είχε υπέροχη θέα.
Ξέρω. Το ξενοδοχείο μόλις χτίστηκε. Ήταν γεμάτο;
Χμμ... λίγο.
- Και το φαγητό; - Sashimi, αλμυρή κρέμα αυγού...
Το sashimi τους είναι νόστιμο. Είναι στην ακτή, γι 'αυτό.
Και οι ομελέτες τους, τεράστιες.
Πώς και γυρίσατε; Θέλαμε να χαλαρώσετε.
Σκεφτόμασταν να μένατε για ξεκούραση δύο-τρεις μέρες.
Σκεφτήκαμε πως ήταν ώρα να γυρίσουμε στο σπίτι μας.
Έτσι, σύντομα; Δεν έρχεστε συχνά στο Tokyo.
Καλύτερα να γυρίσουμε.
Η Kyoko θα αισθάνεται μοναξιά στο σπίτι.
Θα είναι μια χαρά, μητέρα. Δεν είναι πια μωρό.
Θέλω να σας πάω στο θέατρο Kabuki.
Να μη σας βάλουμε σε τόσα έξοδα.
Απλά θέλουμε να χαλαρώσετε.
Με τους συναδέλφους μου έχουμε εδώ συνάντηση απόψε στις 7.
Ω; Θα ρθουν πολλοί;
Ναι. Είναι η σειρά μου να τους φιλοξενήσω.
Γυρίσαμε λάθος στιγμή.
Θα'πρεπε να σας το'χα πει. Γι' αυτό ήθελα να μείνετε στο Atami.
- Η βαφή είναι έτοιμη. - Εντάξει. Με συγχωρείτε.
Τι θα κάνουμε;
Δεν ξέρω.
Δεν γίνεται να πάμε στον Koichi και να τους ενοχλήσουμε πάλι.
Έχεις δίκιο. Να πάμε στη Noriko;
Δεν έχει χώρο και για τους δυο. Θα πάς εσύ εκεί.
Κι εσύ;
Θα πάω στον Hattori και θα μείνω εκεί αν γίνεται.
Τέλος πάντων, ας πάμε.
Τελικά, έχουμε γίνει άστεγοι.
- Noriko πρέπει να γύρισε τώρα. - Λες;
Ίσως είναι ακόμα λίγο νωρίς.
Αν πας στον Hattori, καλύτερα να ξεκινήσεις τώρα.
Ναι, καλύτερα να πηγαίνουμε.
Πάλι ξεχνάς.
Δεν είναι το Tokyo πολύ μεγάλη πόλη;
Δεν είναι πράγματι;
Αν χανόμασταν, ίσως και να μη βρισκόμασταν ποτέ ξανά.
Hattori - Επαγγελματίας Γραφέας
Πόσος καιρός πέρασε;
Πρέπει να είναι 17-18 χρόνια.
Αλήθεια;
Κάθε Πρωτοχρονιά μου έστελνες κάρτα.
Ούτε να το αναφέρεις.
Το Onomichi θα έχει αλλάξει πολύ.
Ευτυχώς, δεν βομβαρδίστηκε.
Η περιοχή που έμενες δεν έχει αλλάξει καθόλου.
Αλήθεια; Τόσο ωραίο μέρος.
Απολαμβάναμε τη θέα από το ναό Senko.
Η τιμή της συναγρίδας έπεφτε μετά που άνθιζαν οι κερασιές.
Δεν φάγαμει συναγρίδα απ'όταν ήρθαμε στο Tokyo.
Αυτό είναι αλήθεια.
Ακούστε, αγαπητέ...
Χμμ, αργότερα.
Πείτε στους φίλους μου ότι θα παίζω φλιπεράκια.
- Τα λέμε αργότερα. - Ευχαριστώ.
Του έχουμε νοικιάσει το δωμάτιο. Του αρέσει να βγαίνει το βράδυ.
Είναι φοιτητής Νομικής, αλλά ποτέ δεν μελετάει.
Αλήθεια;
Παίζει φλιπεράκια και mah-jong. Λυπάμαι τον πατέρα του.
Συνέχισε, αγαπητέ...
Πάμε να τα πιούμε να θυμηθούμε τα παλιά;
Η μαγειρική μου δεν θα σας αρέσει.
Συγγνώμη που εμφανίστηκα έτσι ξαφνικά.
- Θυμάσε τον αρχηγό της αστυνομίας; - Τον Numata;
- Ζει εδώ κοντά. - Αλήθεια; Πώς είναι;
Μια χαρά. Ο γιος του είναι στέλεχος σε εκδοτική εταιρεία.
- Μπράβο του. - Να τον επισκεφτούμε;
Θα'ταν υπέροχο.
Καλή ιδέα, ε;
- Πιες. - Ήδη ήπια πολύ.
Πιες, για τα παλιά!
Δεν έχω αγγίξει ποτό εδώ και χρόνια.
Θυμάσαι πώς μέθυσες όταν μας επισκέφτηκε ο Κυβερνήτης;
Εννοείς στο Takemura;
Είχαν παραλύσει τα πόδια σου!
Θυμάστε τη νεαρή γκέισα που μας σερβίριζε;
- Την Umeko; - Σου άρεσε πραγματικά.
Και στον Διοικητή, αν θυμάστε.
Και σε σένα, επίσης.
Αχ, νιάτα! Γινόμουν ρεζίλι όποτε μεθούσα.
Καθόλου! Το ποτό κάνει καλό στην υγεία.
Είσαι τυχερός, τα παιδιά σου έχουν όλα αποκατασταθεί.
Δεν είμαι τόσο σίγουρος γι'αυτό.
Μακάρι να είχε ζήσει ο ένας τουλάχιστον απ'τους γιούς μου.
Κι οι δύο σκοτώθηκαν στον πόλεμο.
Κι εσύ δεν έχασες έναν;
Ναι, τον δεύτερο γιό μου.
Αρκετά με τους πολέμους.
Είναι δύσκολο να χάνεις τα παιδιά σου.
Αλλά, ούτε και να ζεις μαζί τους είναι πάντα εύκολο.
Πραγματικό δίλημμα.
Ας πιούμε.
Ας αλλάξουμε θέμα.
- Να φτιάξουμε κέφι! - Ναι!
Αν είχα ένα ακόμη δωμάτιο, θα πίναμε μέχρι το πρωί.
Δεσποινίς, κι άλλο σακέ!
Φέρε κι άλλο σακέ...
Πάντως, είμαι πραγματικά ευτυχής που ήρθατε.
Ποτέ δενπίστευα ότι θα σας έβλεπα στο Tokyo.
Okaya Noodles
Εδώ θα πιούμε λίγο ζεστό σακέ.
Γέμισέ το.
Είσαι τόσο μεθυσμένος.
Hirayama, δεν μοιάζει με κάποια;
- Άντε πάλι! - Δεν μοιάζει;
Λοιπόν, με ποιά μοιάζει;
- Ναι. - Με ποιά;
- Με τη γκέισα Umeko; - Ω, όχι! Ήταν πιο παχιά.
- Μοιάζει με τη γυναίκα μου. - Έχεις δίκιο.
Δες, ειδικά εδώ...
Δεν είναι ώρα να πάτε σπίτια σας; Αρκετά ήπιατε.
- Κι οι δύο τους έχουν κακό μεθύσι! - Είστε πολύ ενοχλητικοί.
Αυτό λέει κι η γυναίκα μου.
Έι, έλα εδώ και βάλε μου.
Βάλε λίγο ακόμη.
Όχι, ευχαριστώ.
Νομίζω ότι είσαι ο πιο τυχερός απ' όλους.
Πώς κι έτσι;
Με καλά παιδιά που σε κάνουν υπερήφανο.
Μπορείτε κι εσείς να είστε περήφανοι για τα δικά σας.
Όχι, ο γιος μου δεν είναι εντάξει.
Η γυναίκα του τον σέρνει κι ούτε γυρίζει να με κοιτάξει.
Είναι ένα τίποτα!
Μα είναι προϊστάμενος, είναι μια καλή θέση.
Μάλλον, προϊστάμενος του τίποτα!
Είναι μόνο βοηθός τομεάρχη.
Λέω ψέματα γιατί ντρέπομαι γι' αυτόν.
Είναι μια αποτυχία.
Δε νομίζω.
Είναι μοναχογιός... Τον παραχάιδεψα και τον χάλασα.
Τον μεγάλωσες σωστά.
Έχει πτυχίο και τα πάντα!
Όλοι οι γιατροί πρέπει να έχουν πτυχίο.
Φοβάμαι πως περιμένουμε πάρα πολλά από τα παιδιά μας.
Δεν έχουν θάρρος.
Ούτε φιλοδοξίες.
Τα έχω πει στο γιο μου.
Είπε ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι στο Tokyo...
...που είναι δύσκολο να πάς μπροστά.
Τι πιστεύεις; Οι νέοι σήμερα δεν έχουν τα κότσια.
Πού είναι το θάρρος τους;
Δεν τον μεγάλωσα έτσι!
Αλλά Numata...
Δεν συμφωνείς μαζί μου;
- Είστε ευχαριστημένοι; - Φυσικά όχι, αλλά...
Βλέπεις; Ακόμη κι εσύ δεν είσαι ευχαριστημένος.
Νιώθω τόσο λυπημένος
Όχι άλλο ποτό.
Ωστόσο, Numata, μέχρι που ήρθα στο Tokyo...
...είχα την εντύπωση ότι ο γιος μου τα πήγαινε καλύτερα.
Αλλά διαπίστωσα ότι είναι συνοικιακός γιατρουδάκος.
Καταλαβαίνω πώς αισθάνεσαι.
Έχω κι εγώ απογοητευθεί.
Αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά απ' τα παιδιά μας, Numata.
Οι καιροί έχουν αλλάξει. Πρέπει να το παραδεχτούμε
- Αυτό νομίζω. - Αυτό;
- Ναι - Μάλιστα. Κι εσύ.
Ο γιος μου έχει αλλάξει και δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι 'αυτό.
Άλλωστε, στο Tokyo υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι.
Νομίζεις;
Θα πρέπει να είμαι ευτυχισμένος.
Ίσως έχεις δίκιο.
Σήμερα, νέοι σκοτώνουν τους γονείς τους χωρίς λόγο.
Τουλάχιστον ο δικός μου δεν θα τό 'κανε αυτό.
Κοίτα, είναι περασμένα μεσάνυχτα.
Και λοιπόν;
Είναι ώρα να πάτε σπίτι.
Μοιάζεις όλο και περισσότερο στη γυναίκα μου. Μ' αρέσεις;
Κάντε κάτι με αυτόν.
Αφήστε τον ήσυχο.
Ας μεθύσουμε απόψε.
Μια υπέροχη βραδιά, ε;
Υπέροχη, υπέροχη.
Υπέροχη βραδιά.
Σ' ευχαριστώ. Φτάνει για μένα.
Ήταν μια κουραστική μέρα σήμερα.
Πρώτα γυρίσαμε από το Atami...
...ύστερα στο σπίτι της Shige...
...ύστερα στο πάρκο Ueno.
Θα είστε κουρασμένη.
Όχι τόσο.
Ήρθα εδώ και σε αναστάτωσα.
- Λυπάμαι - Δεν είναι τίποτα.
Το χάρηκα πολύ που ήρθατε.
Είμαι βάρος για όλους.
- Έχεις κάνει πάρα πολλά. - Αλήθεια;
Σας ευχαριστώ πολύ.
Πρέπει να πάς για ύπνο τώρα. Έχεις δουλειά αύριο πρωί.
Πρέπει να κοιμηθείτε κι εσείς. Ας κοιμηθούμε κι οι δυο.
- Πολύ καλά. Συμφωνώ. - Ας κοιμηθούμε.
Τι απόλαυση, να κοιμάμαι στο κρεβάτι του Shoji.
Noriko...
- Συγχωρήστε με αν είμαι αγενής... - Τι είναι αυτό;
Πάνε οκτώ χρόνια από το θάνατο του γιου μου...
...κι ακόμα κρατάς τη φωτογραφία του.
Λυπάμαι πολύ...
Γιατί;
Γιατί είσαι νέα και...
Δεν είμαι πια τόσο νέα.
Ναι, είσαι.
Νιώθω ότι σε αδικούμε.
Μίλησα πολλές φορές στον πατέρα γι 'αυτό.
Αν συναντήσεις κάποιον άλλο...
...πρέπει να αισθάνεσαι ελεύθερη να ξαναπαντρευτείς.
Το εννοώ.
Μας πονά να σκεφτόμαστε ότι δεν θα ξαναπαντρευτείς.
Εντάξει, αν βρω τον σωστό άνδρα...
Σίγουρα θα τον βρεις.
Γιατί όχι;
Το πιστεύετε;
Στον γάμο σου, είχες περισσότερες άσχημες στιγμές από ευτυχισμένες.
Ξέρω πώς έπρεπε κάτι να κάνουμε για σένα.
Παρακαλώ, μητέρα. Είμαι ευτυχισμένη τώρα.
Αλλά θα 'πρεπε να έχεις μια καλύτερη ζωή.
Καθόλου. Μου αρέσει έτσι.
Είσαι ευτυχισμένη όσο είσαι ακόμα νέα...
...αλλά καθώς γερνάς, δεν αντέχεις τη μοναξιά σου.
Δεν θα γεράσω όσο, οπότε μην ανησυχείτε.
Είσαι πολύ καλός άνθρωπος.
Καληνύχτα.
Καλησπέρα!
Γεια σας; Γεια σας;
κα Kaneko;
Ναι; Ποιος είναι;
Ποιος θα μπορούσε να είναι;
- Ποιος είναι; - Αστυνομία. Αξιωματικός Takahashi.
Εντάξει...
Συγγνώμη για την περασμένη ώρα. Έφερα κάτι γνωστούς σας.
Είναι μεθυσμένος.
Γιατί, πατέρα!
- Λυπάμαι πολύ. - Καληνύχτα
Ποιος είναι αυτός, πατέρα;
Πατέρα, τι είναι όλα αυτά;
Πατέρα!
Τι συνέβη;
- Έφερε κάποιον ξένο μαζί του. - Ποιος είναι;
- Δεν ξέρω - Σταματήστε το θόρυβο!
Τι είναι όλα αυτά, πατέρα;
Πατέρα!
- Πατέρα! Τι είναι όλα αυτά; - Λοιπόν...
Δεν υπάρχει ελπίδα! Άρχισε να πίνεις ξανά!
Γεια σου; Γεια σου;
Έι! Έι!
Πατέρα; Πατέρα!
Είσαι απελπισία!
Τι συνέβη; Πού τα έπινε;
Πού; Πού να ξέρω;
Παλιά έπινε συνέχεια.
Γύριζε στο σπίτι τύφλα και ξεσήκωνε τη μητέρα.
Το μισούσαμε.
Αλλά σταμάτησε να πίνει μετά τη γέννηση της Kyoko.
Ξαναγεννήθηκε. Μεγάλη αλλαγή.
Τώρα άρχισε πάλι.
Τι θα κάνουμε;
Δεν περίμενα να γυρίσει απόψε και μάλιστα με παρέα!
- Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε έτσι. - Δεν μπορούμε να τον βοηθήσουμε
Ας φέρουμε την Kiyo κάτω και να τους βάλουμε επάνω.
Είναι πολύ μεθυσμένοι για να το καταφέρουν.
Τι θα κάνουμε;
Τι χάλια!
Κοιμήσου επάνω. Θα τους βάλω εδώ.
Τι ενόχληση!
Γιατί δεν μου είπε ότι θα γύριζε;
Τόσο αργά και τόσο μεθυσμένος!
Μισώ τους μεθυσμένους.
Και μ' έναν ξένο, μάλιστα.
Ω, δεν το αντέχω!
- Σ 'ευχαριστώ για τη φιλοξενία. - Τίποτε.
Λυπάμαι που ανακατέψαμε το μέρος.
Δεν θ' αργήσεις στη δουλειά σου; Θα είσαι εντάξει;
Ναι, θα είμαι μια χαρά.
- Μητέρα; - Τι είναι αυτό;
Θέλω να το δεχτείς.
- Τι είναι αυτό; - Λίγα χρήματα για σας.
- Τι εννοείς; - Δεν είναι πολλά, βέβαια.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις!
Παρακαλώ, μητέρα, να το δεχτείς!
- Δεν θα μπορούσα. - Σε παρακαλώ, μητέρα!
- Δεν θα μπορούσα... - Σε παρακαλώ.
Εγώ θα έπρεπε να σου προσφέρω κάτι.
Σε παρακαλώ να το δεχθείς, μητέρα.
Σε παρακαλώ
Πρέπει, ε;
Σ' ευχαριστώ πολύ, καλή μου.
Παρακαλώ.
Έχεις ανάγκη από χρήματα κι όμως μου κάνεις δώρο.
Δεν ξέρω τι να πω...
Αλλά, σ' ευχαριστώ τόσο πολύ
Ευχαριστώ.
Μητέρα, ώρα να πηγαίνουμε.
Ναι...
Αν ρθείτε ξανά στο Tokyo, σε παρακαλώ να με επισκεφθείς.
Αλλά δεν ξέρω αν θα είμαι σε θέση να .. .
Ξέρω, έχεις δουλειές, αλλά να ρθεις κι εσύ στο Onomichi.
Θα τό 'θελα πραγματικά. Μακάρι να ήταν πιο κοντά.
Έχεις δίκιο. Είναι τόσο μακριά.
Μητέρα, έχεις ξεχάσει αυτά.
Α, πάλι! Είμαι τόσο ξεχασιάρα τελευταία.
Ας πάμε, λοιπόν.
Το επόμενο της γραμμής Tokaido αναχωρεί απ' την πλατφόρμα 14.
Στις 21:00 το express για τη Χιροσίμα.
Είναι γεμάτο, έτσι δεν είναι;
Αλλά έχουμε καλή σειρά για να πάρουμε θέσεις.
Το τρένο θα φτάσει σε Ναγκόγια ή Γκιφού το πρωί.
- Πότε θα φτάσει στο Onomichi; - 01:35 αύριο το απόγευμα.
Στείλατε τηλεγράφημα στην Kyoko;
Ναι, έστειλα.
Ο Keizo θα σας συναντήσει στην Osaka.
Ελπίζω η μητέρα να κοιμηθεί στο τρένο.
Έχει εύκολο ύπνο.
Ακόμα κι αν δεν κοιμηθώ, αύριο το απόγευμα θα είμαι σπίτι.
Κι εσείς, πατέρα, μην πίνετε τόσο πολύ.
Χθες βράδυ ήταν εξαίρεση. Συνάντησα παλιούς φίλους.
Πέρασε ο πονοκέφαλος;
Τελείως.
Ας είναι αυτό μια προειδοποίηση.
Σίγουρα, ήταν ένα καλό μάθημα.
Όλοι ήσασταν πολύ ευγενικοί μαζί μας. Περάσαμε θαυμάσια.
Ευχαριστούμε για τις φροντίδες σας, με τέτοια πολυάσχολη ζωή που έχετε.
Τώρα που σας είδαμε όλους, δεν χρειάζεται να κατεβείτε...
... ακόμα κι αν κάτι συμβεί σ' έναν από μάς.
Μητέρα, τι είναι αυτά που λες.
Δεν αποχαιρετιόμαστε για πάντα.
Ξέρω τι λέω... Μένουμε πολύ μακριά.
Συγγνώμη για την αναμονή. Το τρένο των 21:00 αναχωρεί.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Καλημέρα. Συγγνώμη για χθες.
- Άκουσα ότι ήρθαν οι γονείς σου. - Ναι. Τί μπελάς.
Δεν θα κατέβαιναν στην Osaka, αλλά η μητέρα μου αρρώστησε.
- Τι έπαθε; - Είχε μια ενόχληση εδώ...
- Η καρδιά της; - Απ' το ταξίδι, υποθέτω.
Είχε πολύ καιρό να ταξιδέψει με τρένο.
Τι δράμα.
Δανείστηκα κουβέρτες και φώναξα το γιατρό δύο φορές.
- Και πώς είναι σήμερα; - Αισθανόταν καλά το πρωί.
Πόσων χρονών είναι;
Να σκεφτώ...
Πάνω από το 60...
67 ή 68, ίσως.
Αρκετά μεγάλη, τότε.
Πρόσεχέ την.
«Τίμα τους γονείς σου όσο είναι ακόμη ζωντανοί»
Σωστά.
"Δεν μπορείς να φροντίσεις τους γονείς σου πέρα ​​από τον τάφο".
Πρέπει να την πείραξε το τρένο που ήταν τόσο γεμάτο.
Μάλλον.
- Αισθάνεσαι καλύτερα; - Νιώθω καλά τώρα.
Μπορώ να ταξιδέψω απόψε.
Ας μείνουμε εδώ μια νύχτα ακόμα. Το αυριανό τρένο δεν θα 'ναι γεμάτο.
Η Kyoko θ' ανησυχεί για μάς.
Εξάλλου, είμαστε στην Osaka, παρέα με τον Κέιζο.
Τις τελευταίες δέκα ημέρες καταφέραμε να δούμε όλα τα παιδιά μας.
Και τα εγγόνια μας, που μεγάλωσαν.
Μερικοί παππούδες προτιμούν τα εγγόνια τους απ' τα παιδιά τους.
Τι σκέφτεσαι;
Κι εσύ;
Προτιμώ τα παιδιά μου.
Συμφωνώ.
Αλλά με εκπλήσσει πώς αλλάζουν τα παιδιά.
Η Shige παλιότερα ήταν πολύ πιο καλή.
Ήταν. Δεν ήταν;
Όταν η κόρη παντρεύεται, γίνεται μια ξένη.
Κι ο Koichi έχει αλλάξει πολύ. Ήταν τόσο καλό παιδί.
Τα παιδιά δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των γονιών τους..
Ας είμαστε ευχαριστημένοι που είναι καλύτερα απ' τα περισσότερα παιδιά.
Είναι σίγουρα καλύτερα από το μέσο όρο.
Είμαστε τυχεροί.
Κι εγώ έτσι νομίζω.
Πρέπει να θεωρούμε τους εαυτούς μας τυχερούς.
Ναι, είμαστε πολύ τυχεροί.
Οι γονείς μου κατέβηκαν στην Osaka.
Αλήθεια;
Η μητέρα αρρώστησε στο τρένο.
Γύρισαν σπίτι στις 10 του μηνός.
Είναι καλά τώρα;
Έτσι νομίζω. Έγραψαν να πουν ευχαριστώ.
Πρέπει να κουράστηκε.
Το ταξίδι ήταν πάρα πολύ γι 'αυτήν.
- Ηταν ευχαριστημένη; - Γιατί να μην ήταν;
Είδε πολλά μέρη και πήγε και στο Atami.
Υποθέτω πως ναι.
Θα μιλά για το Tokyo για πολύ καιρό.
Γεια σας;
Μιλώντας...
Ένα τηλεγράφημα;
Όχι ακόμα. Από πού;
Από Onomichi.
Ήρθε σήμερα, αλλά είναι πολύ περίεργο.
Λέει ότι είναι κρίσιμη η κατάσταση της μητέρας.
E; Αυτό είναι σωστό.
Είναι παράξενο.
Μόλις πήρα γράμμα από τον πατέρα.
Λέει ότι κατέβηκαν στην Osaka γιατί η μητέρα δεν ένιωθε καλά.
Έφτασαν σπίτι στο Onomichi στις 10 του μηνός.
Σωστά.
Τηλεγράφημα!
Περίμενε.
Ευχαριστώ.
- Είναι από Onomichi. - Διαβάστε το.
«Μητέρα σε κρίσιμη κατάσταση - Kyoko"
Εμπρός; Εμπρός;
Μόλις πήρα κι εγώ τηλεγράφημα.
Πήρες κι εσύ τηλεγράφημα;
Σωστά, έρχομαι από 'σένα.
- Τα λέμε αργότερα - Θα περιμένω
Πώς έγινε, έτσι ξαφνικά;
Αναρωτιέμαι αν είναι σοβαρά.
Να ειδοποιήσουμε τη Noriko;
Ναι, κάν' το για μένα.
Ναι; Yoneyama Trading Company
Παρακαλώ, περιμένετε.
Μις Hirayama, τηλέφωνο!
Για μένα;
Εμπρός;
Α, γεια.
Η μητέρα;
Ώστε έτσι.
Ευχαριστώ.
Τι μπορεί να συμβαίνει;
Καλά ν' αρρωστήσει ο πατέρας.
Αλλά, η μητέρα είχε τόση ζωντάνια.
Λες να είναι κάτι σοβαρό;
Πάντως, δεν είναι κάτι καλό. Είπαν "κρίσιμη κατάσταση".
Τότε, υποθέτω ότι θα πρέπει να πάμε.
Κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, στο σταθμό.
Είπε, "Αν κάτι συμβεί ..."
Πρέπει να είχε κάποιο προαίσθημα.
- Θα πάμε και θα την δούμε. - Ίσως. Είναι σε κρίσιμη κατάσταση.
Καλύτερα να βιαστούμε. Πρέπει να πάρουμε την ταχεία.
Πρέπει να κανονίσω για αντικαταστάτη, πριν φύγω...
Κι εγώ.
Κι αυτό τον καιρό έχω πολλή δουλειά.
Ελάτε.
Μπορείς να φέρεις έναν επίδεσμο;
Έναν επίδεσμο.
Να φύγουμε απόψε, τότε.
Συμφωνώ. Τα λέμε αργότερα.
Αδελφέ;
Ναι;
Να πάρουμε πένθιμα ρούχα;
Ίσως θα 'πρεπε.
Εντάξει, ας πάρουμε.
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τα χρησιμοποιήσουμε.
- Σύμφωνοι. - Θα συναντηθούμε στο σταθμό.
Πατέρα, πάω να τους πάρω από το σταθμό.
Πολύ καλά.
Θα γυρίσω σύντομα.
Τί συμβαίνει;
Ζεσταίνεσαι;
Τα παιδιά έρχονται να σε δούν.
Η Kyoko πάει να τους φέρει.
Θα είναι εδώ από στιγμή σε στιγμή.
Θα καλυτερέψεις.
Θα...
Η πίεση της έπεσε. Είναι ακόμα σε κώμα.
Μάλιστα.
Οι αντιδράσεις της είναι αδύναμες.
- Σας ευχαριστώ. - Θα περάσω ξανά.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Να προσέχετε.
Πού είναι ο Keizo; Έχει αργήσει.
- Απάντησε στο τηλεγράφημα; - Όχι, τίποτε.
Και ζει στην Osaka, πιο κοντά απ' όλους μας.
Πατέρα, έλα μαζί μου.
Έλα κι εσύ.
Πατέρα, δε μ'αρέσει η κατάσταση της.
Μάλιστα...
Τι εννοείς;
Είναι πολύ άσχημα.
Το ότι είναι ακόμα σε κώμα δεν είναι καλό σημάδι.
Μάλιστα...
Φταίει το ταξίδι στο Tokyo;
Δε νομίζω. Είχε τόση ζωντάνια στο Tokyo!
- Ισως και να φταίει. - Τότε, τι συμβαίνει;
Ίσως να μη ζήσει μέχρι το πρωί.
Αύριο το πρωί;
Γύρω στο ξημέρωμα.
Μάλιστα... Δεν πρόκειται να ζήσει.
Είναι 68 χρονών, έτσι;
Ώστε... δεν πρόκειται να ζήσει.
Έτσι νομίζω.
Μάλιστα...
Ώστε, αυτό είναι το τέλος;
Ναι. Αυτό ήταν.
Τότε ο Keizo δε θα την προλάβει.
Η ζωή είναι πολύ σύντομη.
Είχε τόση ζωντάνια...
Πρέπει να είχε ένα προαίσθημα ότι αυτό θα συμβεί.
Ίσως
Παρόλα αυτά, είμαι χαρούμενος που ήρθε στο Tokyo
Την είδαμε ζωντανή.
Και μιλήσαμε για διάφορα.
Noriko, έφερες μαζί σου ρούχα πένθους;
- Όχι - Θά 'πρεπε.
Εσύ έχεις, Kyoko;
Όχι, δεν έχω.
Τότε, θα πρέπει να δανειστείς.
Να πάρετε και για τη Noriko.
Τουλάχιστον πέθανε ειρηνικά και χωρίς να υποφέρει καθόλου.
Μήπως είναι o Keizo;
Πώς είναι;
Ώστε... δεν την πρόλαβα.
Το φοβόμουν.
Καλή μέρα.
Δυστυχώς, ήμουν εκτός πόλης για επαγγελματικούς λόγους.
Συγγνώμη που άργησα.
- Το τηλεγράφημα ήρθε όσο έλειπα. - Αλήθεια;
Απαίσια...
Πότε έφυγε;
Σήμερα το πρωί στις 3:15...
Α!...
Και το τρένο των 8:40 να είχα πάρει και πάλι δεν θα προλάβαινα.
Keizo, κοιτάξέ την. Πόσο ήρεμη είναι!
Συγχωρήστε μου την καθυστέρηση.
Πού είναι ο πατέρας;
Αναρωτιέμαι...
Πατέρα...
- Ο Keizo μόλις έφτασε. - Ναι;
Ήταν μια τόσο όμορφη αυγή.
Θα είναι ακόμη μια ζεστή μέρα σήμερα.
Τί συμβαίνει;
Δεν αντέχω αυτό τον ήχο.
Γιατί;
Όπως τον ακούω, αισθάνομαι σαν τη μητέρα να γίνομαι όλο και μικρότερη, λίγο-λίγο.
Δεν ήμουν πολύ καλός γιός.
Ήρθε η ώρα να προσφέρουμε θυμίαμα.
Δεν μπορώ να την χάσω τώρα.
"Δεν μπορείς να προσφέρεις τίποτε στους γονείς σου, μετά τον θάνατό τους."
Βλέπαμε τα πυροτεχνήματα από αυτό το δωμάτιο, πατέρα;
Ναι;
Τη βραδιά του πανηγυριού.
- Θυμάσε, Keizo; - Όχι, δεν θυμάμαι.
Μια φορά μετά το ηλιοβασίλεμα αποκοιμήθηκες...
...στην αγκαλιά της μητέρας.
Πραγματικά δεν θυμάμαι.
Τι θέση είχες εκείνο τον καιρό, πατέρα;
Νομίζω, διευθυντής του συμβουλίου εκπαίδευσης της πόλης της.
Πριν πολύ καιρό, έτσι δεν είναι;
Κάποτε πήγαμε ανοιξιάτικες διακοπές στην Omishima.
Α, αυτό το θυμάμαι.
- Η μητέρα έπαθε ναυτία. - Ναι, το θυμάμαι αυτό.
Ήταν γεμάτη ζωντάνια, τότε.
Πόσων χρονών ήταν; Σαράντα...;
Σαράντα δύο ή σαράντα τρία, νομίζω.
Πατέρα, θα πρέπει να προσέχεις τον εαυτό σου τώρα...
... και να ζήσεις χρόνια πολλά.
Ευχαριστώ.
Λίγο ακόμα;
Λίγο ακόμα, αδελφούλα;
Μπορεί να ακούγεται σκληρό...
... αλλά θα ευχόμουν να είχε πεθάνει πρώτα ο πατέρας.
Αν η Kyoko παντρευτεί, θα μείνει ολομόναχος.
Ίσως.
Θα παίρναμε τη μητέρα κοντά μας, στο Tokyo.
Kyoko, η μητέρα έχει ακόμη εκείνη τη γκρίζα καλοκαιρινή πουκαμίσα;
- Ναι - Θα την ήθελα για ενθύμιο.
- Συμφωνείς, αδελφέ; - Γιατί όχι;
Κι επίσης...
...εκείνο το λινό κιμονό που φορούσε το καλοκαίρι;
- Είναι εδώ - Το θέλω κι αυτό.
Ξέρεις πού είναι; Φέρτο μου.
Όλα τώρα τελείωσαν.
Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε. Ξέρω πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος σας.
Ευχαριστώ.
Η μητέρα σας θα χαιρόταν πολύ που την φρόντισε ο Koichi.
Δεν έκανα τίποτα.
Θυμάμαι όταν πήγαμε στο Ατάμι από το Tokyo...
... της ήρθε μια ζαλάδα.
- Ω; - Δε φαινόταν κάτι σοβαρό.
Αλήθεια; Γιατί δεν μας το είπες, πατέρα;
Θα έπρεπε να το πεις τουλάχιστον στον Koichi.
Μάλλον έπρεπε...
Αλλά, δεν ήταν αυτή η αιτία.
Ήταν υπέρβαρη, και το έφραγμα ήρθε ξαφνικά.
Ναι...
Είναι σαν όνειρο.
- Πότε φεύγεις, αδελφέ; - Δεν μπορώ να μείνω πολύ.
Ούτε κι εγώ. Να πάρουμε την ταχεία απόψε;
- Κι εσύ, Keizo; - Μπορώ να μείνω.
- Ας φύγουμε απόψε, τότε - Εντάξει.
Noriko, θα μείνεις με τον πατέρα λίγο ακόμη, έτσι δεν είναι;
- Ναι - Όχι, έχεις δουλειές. Θα είμαι μια χαρά.
Θα μπορούσα, τότε, να φύγω κι εγώ. Έχω να ετοιμάσω μια αναφορά.
Κι είναι κι αυτό το παιχνίδι μπέιζμπολ...
Λοιπόν, ευχαριστώ που ήρθατε. Είστε τόσο απασχολημένοι.
Θα είσαι μόνος τώρα, Πατέρα.
Θα το συνηθίσω.
Kyoko, δώσε μου κι άλλο λίγο ρύζι.
Keizo, μπορείς να μας βγάλεις εισιτήρια τρένου;
Ναι. Ρύζι και για μένα.
Ελπίζω το τρένο να είναι άδειο.
Πατέρα, δεν πρέπει να πίνεις τόσο πολύ.
Θα είμαι εντάξει.
Ώστε, γυρίζετε όλοι στο σπίτια σας;
- Εδώ είναι το γεύμα σας - Σας ευχαριστώ πολύ
Ευχαριστώ που με φιλοξενήσατε.
Έλα να με δεις στο Tokyo, στις καλοκαιρινές διακοπές.
- Πρέπει να επιστρέψεις σήμερα; - Ναι, πρέπει.
Αλήθεια;
- Συγνώμη που δεν θα σε ξεπροβοδίσω. - Δεν πειράζει.
Να ρθεις να με δεις στις καλοκαιρινές διακοπές.
Είμαι τόσο χαρούμενοη που έμεινες.
Τ' αδέρφια μου έπρεπε να μείνουν λίγο περισσότερο.
Αλλά είναι πολύ απασχολημένα.
Είναι απλά εγωιστές.
Απαιτούν πράγματα και στη συνέχεια φεύγουν, έτσι απλά.
Αυτό δεν αλλάζει. Έχουν αφήσει δουλειές πίσω τους.
Κι εσύ έχεις τη δικά σου.
- Σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους. - Αλλά Kyoko...
Ζητώντας ενθύμια της μητέρας αμέσως μετά το θάνατό της!
Λυπήθηκα τόσο για τη φτωχή μητέρα.
Ακόμη και ξένοι θα ήταν πιο διακριτικοί.
Αλλά κοίτα, έτσι σκεφτόμουν κι εγώ στην ηλικία σου
Όμως, καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, απομακρύνονται απ' τους γονείς τους.
Μια γυναίκα έχει τη δική της ζωή, μακριά απ' τους γονείς της...
... όταν φθάνει στην ηλικία της Shige.
Δεν σκεφτόταν άσχημα, είμαι σίγουρη.
Έχουν τη δική τους ζωή να φροντίσουν.
Αναρωτιέμαι...
Αλλά δεν θα γίνω ποτέ έτσι.
Διαφορετικά, τί νόημα έχει να είσαι μέλος οικογένειας;
Έχεις δίκιο.
Αλλά όλα τα παιδιά γίνονται έτσι τελικά.
Κι εσύ;
Μπορεί να γίνω έτσι, παρά τη θέλησή μου.
Δεν είναι η ζωή απογοητευτική;
Ναι, μόνο απογοήτευση.
- Λοιπόν, πρέπει να πηγαίνω. - Αντίο, τότε.
Πατέρα, φεύγω.
- Να φροντίζεις τον εαυτό σου. - Ευχαριστώ. Κι εσύ, επίσης.
Έλα να με δεις στις καλοκαιρινές διακοπές.
Αντίο, τότε
- Αντίο - Τα λέμε σύντομα
- Αντίο - Αντίο
Έφυγε η Kyoko;
Πατέρα, φεύγω με το απογευματινό τρένο.
Α; Γυρίζεις σπίτι;
Σ' ευχαριστώ για όλα.
Παρακαλώ, δεν έκανα τίποτα.
- Βοήθησες πολύ. - Καθόλου.
Η γυναίκα μου μου είπε πόσο ευγενικά της φέρθηκες...
... όταν έμεινε στο σπίτι σου.
Τίποτα δεν έκανα. Δεν είχα και πολλά να της προσφέρω.
Όμως, το εννοούσε.
Εκείνο το βράδυ μαζί σου ήταν οι πιο ευτυχισμένες στιγμές της στο Tokyo.
- Θέλω να σ' ευχαριστήσω, επίσης... - Τίποτα, τίποτα...
Ανησυχούσε τόσο για το μέλλον σου.
Δεν πρέπει να συνεχίσεις έτσι.
Μην ανησυχείτε για μένα.
Θα πρέπει να ξαναπαντρευτείς αν βρεις το σωστό άνδρα.
Ξέχνα τον Shoji.
με θλίβει να σε βλέπω να ζεις έτσι.
Όχι, δεν είναι όπως νομίζετε.
Είπε ότι ποτέ δεν συνάντησε πιο καλή γυναίκα από 'σένα.
Είμαι σίγουρη ότι ήταν υπερβολική.
Σίγουρα δεν ήταν.
Δεν είμαι τόσο καλή όσο νόμιζε.
Δε νιώθω καλά που σκέφτεστε έτσι για μένα.
Δεν πρέπει.
Στ' αλήθεια, μπορεί να φέρομαι αρκετά εγωιστικά.
Δεν σκέφτομαι πάντα τον συγχωρεμένο το γιο σας.
Θά 'πρεπε να τον ξεχάσεις.
Συχνά, έρχονται μέρες που δε τον σκέφτομαι καθόλου.
Μερικές φορές αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.
Συχνά μένω ξύπνια τη νύχτα κι αναρωτιέμαι τι θ'απογίνω αν μείνω μόνη
Οι μέρες περνούν, δε συμβαίνει τίποτα, και νιώθω τόσο μόνη.
Η καρδιά μου φαίνεται να περιμένει κάτι.
- Είμαι εγωίστρια. - Όχι, δεν είσαι.
Είμαι, είμαι.
Αλλά δεν μπορούσα να το πω στη μητέρα.
Ησύχασε.
Πραγματικά είσαι μια καλή γυναίκα. Μια ειλικρινής γυναίκα.
Καθόλου.
Αυτό το ρολόι ήταν δικό της.
Είναι μάλλον ντεμοντέ...
... αλλά το χρησιμοποίησε από τότε που ήταν στην ηλικία σου.
Σε παρακαλώ, πάρ' το ως ενθύμιο.
- Μα... - Σε παρακαλώ, πάρ' το.
Θα ήταν πολύ χαρούμενη αν το χρησιμοποιούσες.
Σε παρακαλώ, πάρ' το.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ να με πιστέψεις πως θέλω να είσαι ευτυχισμένη.
Το εννοώ ειλικρινά.
Είναι παράξενο...
Έχουμε δικά μας παιδιά...
αλλά εσύ έκανες τόσα για μάς, και δεν είσαι συγγενής εξ αίματος.
Ευχαριστώ.
Θα πρέπει να αισθάνεστε μοναξιά τώρα που όλοι τους έφυγαν.
Ηταν τόσο ξαφνικό. Δεν ήταν;
Βέβαια, ήταν ξεροκέφαλη γυναίκα...
... αλλά αν ήξερα ότι θα φθάναμε ως εδώ...
... θα ήμουν πιο ευγενικός όσο ήταν ζωντανή.
Ζώντας μόνος, οι μέρες θα φαίνονται ατελείωτες.
Βεβαίως...
Θα αισθάνεστε πολύ μοναξιά.
Τέλος
Cult.Ale: Μετάφραση και διόρθωση συγχρονισμού.